Woda i słońce we wrębie: co skraca życie szyby

Szyba zespolona żyje tak długo, jak długo trzyma jej uszczelnienie na obwodzie. To wąski pas przy krawędzi, którego po zamontowaniu w ogóle nie widać, i to jemu producent poświęca w rozdziale instrukcji o montażu kilka osobnych punktów. Dwie rzeczy skracają jego życie i obie rozstrzygają się w dniu montażu: stojąca woda i bezpośrednie słońce.

Wrąb ma odprowadzać wodę i się wentylować

Instrukcja montażu producenta odsyła w tym miejscu wprost do normy PN-EN 12488 i formułuje wymóg jednym zdaniem: sposób mocowania szyb ma zapewniać skuteczne wentylowanie i odprowadzanie wody z okolicy obrzeża szyb, w sposób, który wyklucza długotrwałe oddziaływanie wody lub pary wodnej na materiały uszczelniające szybę.

Po polsku: woda ma z wrębu wyjść, a powietrze ma tam krążyć. Jak to jest zrobione, zależy już od stolarki, nie od producenta szyby: w oknie z PCW i w nowszym drewnie służą do tego otwory odwadniające w dolnej części skrzydła i ramy. Są małe, wychodzą na zewnątrz i przez lata zatykają się kurzem, pyłkiem, resztkami zaprawy po remoncie i wszystkim, co wiatr wniesie w szczelinę.

Uwaga: pusty wrąb widzisz raz, przy wymianie szyby. To jedyny moment, w którym da się sprawdzić i przetkać otwory odwadniające bez rozbierania okna.

Woda stojąca przy krawędzi tafli nie robi nic widocznego od razu. Robi to, przed czym ostrzega instrukcja: działa długotrwale na materiały uszczelniające. Kiedy uszczelnienie puści, objawem jest mgła w środku pakietu, czyli rozszczelnienie, a nie żadna wcześniejsza usterka, którą dałoby się zauważyć.

Listwa ma zakryć pas brzegowy

Drugi warunek dotyczy światła. Instrukcja wymaga, żeby sposób mocowania szyb zespolonych zapewniał trwałe przykrycie całego pasa brzegowego wokół szyby, tak aby masa uszczelniająca była chroniona przed bezpośrednim oddziaływaniem promieni słonecznych. Wyjątkiem jest sytuacja, w której już na etapie zamawiania uzgodniono uszczelnienie odporne na promieniowanie ultrafioletowe, czyli masy silikonowe. To nie jest standard, tylko odstępstwo do zamówienia.

Standardy wykonania podają, jak głęboko listwa ma nachodzić na taflę: wszystkie krawędzie mocowane mechanicznie na całej długości, a pokrycie krawędzi szyby listwą zewnętrzną na głębokość od dwunastu do trzydziestu milimetrów. Listwa płytsza niż dwanaście milimetrów i przykrycie głębsze niż trzydzieści milimetrów są w tym dokumencie wymienione jako odstępstwa, które wymagają silikonowego uszczelnienia pakietu, obliczeń i indywidualnego doboru szyby.

Praktyczny wniosek dla kogoś, kto wymienia szybę sam: jeśli nowa listwa zakrywa mniej niż stara albo część pasa brzegowego zostaje na widoku, to nie jest kwestia wyglądu. To jest wyjście poza standard, na którym stoi gwarancja.

Materiały, które dotykają krawędzi

Trzecia rzecz z tego samego rozdziału instrukcji: materiały mające bezpośredni kontakt z krawędziami pakietu mają być chemicznie kompatybilne z materiałami użytymi do jego produkcji. Producent wymienia masy uszczelniające i wypełniające, uszczelki, sznury i podkładki, bo mogą zawierać rozpuszczalniki, oleje albo plastyfikatory, które agresywnie reagują z uszczelnieniem zewnętrznym szyby. Który silikon jest przebadany i jak to sprawdzić, opisuje osobny wpis o silikonie do szyby zespolonej.

Dlaczego to jest warunek gwarancji

Ogólne warunki standardowej gwarancji udzielają jej pod warunkiem przestrzegania ogólnych zasad transportu, przechowywania, montażu i eksploatacji, zgodnych ze sztuką szklarską i z zaleceniami producenta. Osobny punkt mówi, że producent nie odpowiada za wady powstałe w dostarczonych szybach, o ile spowodowane zostały nieprzestrzeganiem tych zasad. Zakres i okres gwarancji na to, co sprzedajemy, opisuje strona gwarancji.

Co robić, kiedy pakiet już zaparował od środka, tłumaczy strona o parze między szybami. Jak podeprzeć nową taflę we wrębie, opisuje wpis o podkładkach pod szybę.