Dlaczego szkło jest lekko zielone

Szkło opisywane jako bezbarwne wcale takie nie jest. Instrukcja szklenia mówi to wprost: szkło „bezbarwne" ma zawsze lekkie zabarwienie, widoczne, gdy przechodzi przez nie światło, i wynika ono z jego podstawowych składników. Do tego dochodzi zdanie, które w sklepie z szybami na wymiar ma konkretne skutki: im szkło grubsze, tym wyraźniejsze jest to zabarwienie.

Dlaczego akurat u nas to widać

Bo grubości szkła nie wybiera klient, tylko wymiar. Konfigurator dobiera ją z tabeli limitów wymiarowych producenta: mała tafla dostaje szkło cieńsze, duża grubsze, a próg leży w zasięgu zwykłego domu - duże przeszklenie tarasowe potrafi dostać grubsze szkło niż okno obok. Jak działa ten dobór, opisuje strona o dużych szybach zespolonych.

Konsekwencja jest taka, że dwa okna w jednym pomieszczeniu, zamówione tego samego dnia i w tym samym pakiecie, mogą mieć różną grubość szkła - a razem z nią odrobinę inny odcień. Nie dlatego, że któreś z nich jest gorsze, tylko dlatego, że jedno jest większe.

Partie produkcyjne: drugie źródło różnicy

Instrukcja szklenia dodaje, że drobne różnice między różnymi partiami produkcyjnymi szkła są zjawiskiem normalnym i do zaakceptowania. To znaczy, że nawet dwie tafle tej samej grubości, wyprodukowane w innych tygodniach, nie muszą być identyczne.

Z tego samego dokumentu pochodzi zalecenie, które warto znać przed składaniem zamówienia: instrukcja szklenia AGC odradza stosowanie różnych kombinacji i rodzajów szyb w tej samej fasadzie, właśnie po to, żeby uniknąć lekkich różnic kolorystycznych. W praktyce oznacza to jedno - jeśli wymieniasz kilka szyb w jednej ścianie, zamawiaj je razem i w jednym układzie pakietu.

Uwaga: to jest argument za zamówieniem kompletu naraz, a nie za wymianą wszystkiego. O tym, czy warto wymieniać sąsiednie szyby, decyduje rachunek, nie estetyka.

To nie jest to samo co różnica powłoki

Dwa różne zjawiska bywają mylone, bo skutek wygląda podobnie.

• Zabarwienie samego szkła rośnie z grubością tafli i widać je głównie w świetle przechodzącym: przez szybę, na jasnej ścianie za nią.
• Różnica odcienia powłoki bierze się z koloru podłoża i grubości samej powłoki, wzmacnia się przy patrzeniu pod kątem i ujawnia się zarówno w świetle przechodzącym, jak i odbitym - a najłatwiej zauważyć ją od strony ulicy. Opisuje ją wpis o nowej szybie obok starej.

Kryteria oceny jakości producenta traktują niewielkie różnice koloru szyb z powłokami jako zjawisko z opisaną przyczyną, a nie jako wadę, i wskazują pomiar jako sposób rozstrzygnięcia sporu o ich skalę.

Czy da się tego uniknąć

Instrukcja szklenia wskazuje jedną drogę: zastosowanie specjalnego, wyjątkowo przezroczystego szkła. Takiego szkła nie ma w kalkulatorze i nie liczy go tabela - to wykonanie poza standardem, do uzgodnienia przed zamówieniem, tak samo jak inne pozycje wymienione we wpisie o tym, czego nie zamówisz z kalkulatora.

Uczciwie: przy typowym oknie mieszkalnym to jest rozwiązanie problemu, którego bez porównania nie widać. Ma sens tam, gdzie przez szkło ogląda się kolory - w witrynie albo przy oszkleniu, przez które patrzy się na coś białego z bliska.

Gdzie zabarwienie widać najmocniej

Najlepiej na kancie tafli, patrząc na krawędź szyby z boku: tam światło przechodzi przez najdłuższy odcinek szkła i odcień robi się wyraźny. To jest obserwacja z praktyki, nie zapis dokumentu, ale zgadza się z jego regułą - im dłuższa droga światła w szkle, tym mocniejsze zabarwienie. Dokładnie dlatego grubsza tafla wygląda inaczej niż cieńsza.

W samym oknie widać to najwyraźniej wtedy, gdy za szybą jest coś jednolicie białego: śnieg, jasna ściana, zachmurzone niebo.

Skąd pochodzi ta wiedza

Zdania o zabarwieniu szkła bezbarwnego, o różnicach między partiami i o mieszaniu rodzajów szyb w jednej fasadzie pochodzą z instrukcji szklenia AGC z września dwa tysiące siódmego roku. Mówimy o tym wprost, bo sprzedajemy pakiety Pilkington IGP, a dokumenty tego producenta opisują różnice odcienia powłok, nie zabarwienie samej tafli. Zasady doboru grubości i warunki oceny wyglądu bierzemy natomiast z dokumentów Pilkingtona.